โนเวเชนโต้

ผู้อยู่เหนือกว่าความเป็นจริงในโลก

            โนเวนเชนโต้ นวนิยายเล่มล่าสุดจากปลายปากกาของ อเลซซานโดร บาริกโก นักเขียนชาวอิตาลี ผู้ฝากผลงานซาบซึ้งสะเทือนใจผู้อ่านมาหลายแล้วหลายเล่ม ไม่ว่าจะเป็น ‘ไหม’ หรือ ‘ไร้เลือด’ และนี่คือนวนิยายงดงามอีกเล่มที่เพิ่งแปลและตีพิมพ์ออกมาในรูปแบบนวนิยาย โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ ให้แฟนหนังสือชาวไทยได้อ่านกัน

                แรกเริ่มเดิมที บาริกโก เขียนเรื่องนี้ให้กับนักแสดงชื่อ เออูเจนิโอ อัลเลกริ และผู้กำกับละครเวทีชื่อ กาบริเอเล วาชิส นำไปสร้างเป็นละครเวทีในงานเทศกาลเมืองอัสติ ประเทศอิตาลี ในปี 2537 สำหรับ บาริกโก นี่คือบทประพันธ์ที่อยู่กึ่งกลางระหว่างบทละครแท้จริงกับเรื่องเล่าสำหรับอ่านออกเสียง ซึ่งยังคงหาคำจำกัดความอย่างแน่ชัดไม่ได้ว่านี่คือบทละครหรือนวนิยายกันแน่ เพราะไม่ได้แบ่งเป็น องก์ หรือเป็นฉากเป็นตอนเช่นบทละครทั่วไป แต่ก็แทรกเสียงดนตรี การเคลื่อนไหวของนักแสดงประกอบการเล่าเรื่องเข้าไปด้วย แต่ไม่ว่าหนังสือเล่มนี้จะถูกจัดอยู่ในประเภทใด โนเวนเชนโต้ ก็ยังคงเป็นเรื่องราวแสนงามของชายคนหนึ่งที่ใช้ชีวิตผูกพันอยู่กับท้องฟ้า มหาสมุทร คลื่นลมอันโยกไหวแกว่งไกวชีวิตของเขาอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

เด็กชายตัวน้อยนอนลืมตาในกล่องกระดาษ มีรูปวาดมะนาวสีน้ำเงิน เขียนว่า ที ดี เล ม่อน ซึ่งถูกวางทิ้งอยู่บนเปียโน เด็กแรกเกิดผู้ไม่มีที่มาที่ไป และถูกเลี้ยงดูโดย แดนนี่ บู้ดแมนน์ กะลาสีของเรือเวอร์จิเนียซึ่งไปพบเข้าโดยบังเอิญ ชีวิตของเขาเริ่มต้นขึ้นพร้อมศตวรรษที่ 19 นั่นทำให้เขาได้ชื่อว่า โนเวนเชนโต้ อันแปลว่า 1900 มาต่อท้ายชื่อแสนยาวเหยียดว่า แดนนี่ บู้ดแมนน์ ที ดี เลม่อน โนเวเชนโต้ เขาเติบโตอยู่ในนั้นพร้อมพรสวรรค์ด้านเปียโนอันยิ่งใหญ่ บนเรือโดยสารข้ามระหว่างยุโรปกับอเมริกา โดยไม่เคยเหยียบย่างลงบนผืนดินเลยตลอดชีวิตของเขา

ตอนนั้นเขาอายุยี่สิบเจ็ดปี แต่ดูเหมือนอายุมากกว่า ผมแทบไม่รู้จักเขา เราเล่นดนตรีในวงด้วยกันในช่วงสี่วันนี้ ก็แค่นั้นเอง ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าห้องเคบิ้นของเขาอยู่ที่ไหน แน่ล่ะว่า คนอื่นๆ พูดถึงเขาให้ผมฟังบ้าง เล่าเรื่องประหลาด บอกว่าโนเวเชนโต้ไม่เคยขึ้นจากเรือ เขาเกิดในเรือลำนี้ และอยู่ในเรือตั้งแต่นั้นมาตลอดเวลายี่สิบเจ็ดปี ไม่เคยย่างเท้าเหยียบพื้นดิน พูดแบบนี้เหมือนเกินจริงอย่างมโหฬาร – ยังพูดกันด้วยว่า เขาเล่นดนตรีที่ไม่เคยมี…

และเสียงเปียโนน่าทึ่งของเขา ก็เป็นจริง เท่ากับการที่พระเจ้ามีจริง

แต่เรื่องราวความอัจฉริยะของเขาไม่ได้หยุดอยู่เพียงแค่ฝีมือการเล่นเปียโนอันลือเลื่องเท่านั้น ชายผู้นี้ยังมีพรสวรรค์อันวิเศษที่จะเรียนรู้และลักขโมยจิตวิญญาณของผู้โดยสารมาไว้กับตัว และตลอดเวลาที่เขาเล่นดนตรี สายตาที่ทอดเหม่อไปไกลกว่าตัวโน้ตนำทางเขาไปสู่การเดินทางอันแสนไกล จินตนาการเหล่านั้นเขาเก็บเกี่ยวมันมาจากการพูดคุยและฟังเรื่องเล่าจากผู้โดยสารข้ามฟากเที่ยวแล้วเที่ยวเล่า แม้จะไม่เคยเห็น ไม่เคยสัมผัส หรือแม้แต่ได้กลิ่นของโลก กระนั้นด้วยการรู้จักอ่านคนอย่างประณีต ก็ทำให้โนเวนเชนโต้เดินทางไปกับภาพจินตนาการอันน่าอัศจรรย์ได้

...ทุกวันจะเพิ่มชิ้นส่วนเล็กๆ น้อยๆ ลงบนแผนที่ขนาดมโหฬารที่เขาค่อยๆ วาดขึ้นทีละน้อยในความคิด แผนที่ขนาดมโหฬาร แผนที่โลกแผ่นนี้ โลกทั้งดวง จากตรงนี้จนสุดปลายทาง เมืองขนาดยักษ์และมุมต่างๆ ในบาร์ แม่น้ำสายยาว แอ่งน้ำเล็กๆ เครื่องบิน สิงโต แผนที่สุดวิเศษ แล้วเขาก็เดินทางร่อนไปเหนือภาพนั้นราวกับพระเจ้า ขณะที่นิ้วของเขาพรมลงบนคีย์เปียโน พลางลูบไล้เส้นโค้งของจังหวะแร็กไทม์

โนเวนเชนโต้ จึงเป็นทั้งนักเปียโน และนักเดินทางด้วยจินตนาการอันยิ่งใหญ่ แม้ว่าฝีมือและพรสวรรค์จะสามารถเนรมิตทุกอย่างที่ต้องการให้เขาได้ แต่สิ่งที่เขาเลือกคือตัดสินใจ ‘อยู่’ แต่บนแผ่นเหล็กลอยน้ำ กระทั่งเวลาสุดท้ายของชีวิต 

ผมเกิดบนเรือลำนี้ แล้วโลกก็ผ่านเข้ามาในเรือลำนี้ แต่ครั้งละสองพันคน แล้วความปรารถนาก็มีเหมือนกัน ทว่า ก็ไม่มีอะไรเกินไปกว่าที่จะจำกัดขอบเขตอยู่ในพื้นที่จากหัวเรือถึงท้ายเรือ นายเล่นสนุกกับความสุขบนคีย์เปียโน ที่ไม่ใช่ว่าจะไม่มีที่สิ้นสุด ผมเรียนรู้แบบนี้

บนบก เป็นเรือใหญ่เกินไปสำหรับผม เป็นการเดินทางอันยาวนานเกินไป เป็นหญิงที่สวยเกินไป เป็นน้ำหอมกลิ่นแรงเกินไป เป็นดนตรีที่ผมเล่นไม่เป็น ยกโทษให้ผมด้วย แต่ผมจะไม่ขึ้นจากเรือหรอก ปล่อยให้ผมกลับไปเถอะนะ

ได้โปรดเถอะนะ

สำหรับโนเวเชนโต้ สิ่งที่มองเห็น ไม่สำคัญเท่ากับ สิ่งที่มองไม่เห็น และโลกก็น่าหวาดหวั่นเกินไป การถอยกลับไปสู่โลกของเขา โดยมีตัวเขาเองเป็นผู้เลือก จึงน่าจะเป็นหนทางที่ดีที่สุด

การมีโอกาสอ่านหนังสือดี นับเป็นโชคของมนุษย์ ไม่ว่า อเลซซานโดร บาริกโก จะไม่อยากให้ใครกล่าวถึงหรือแม้แต่แนะนำนวนิยายของเขาก็ตาม สำหรับใครที่ยังยินดีที่จะซึมซับความงาม และอยากสะเทือนความรู้สึกด้วยอุณหภูมิอุ่นๆ แฝงอารมณ์ขันร้ายๆ จากนวนิยายตามแบบฉบับของบาริโก ก็ไม่ควรพลาดนวนิยายเรื่อง โนเวเชนโต้ นี้

ทางสู่ความสุขของแต่ละคนคงไม่เหมือนกัน แม้ ชีวิตจะเป็นของใหญ่โตมโหฬาร แต่ไม่ว่าใครจะเกิดมาแบบไหน ทุกคนย่อมมีสิทธิ์เลือกทางชีวิตให้ตัวเองเสมอ

ขึ้นอยู่กับว่าคุณอยากเข้าใจความมโหฬารของมันหรือไม่เล่า 

*ตัวเอียงมาจากข้อความจากหนังสือ

โนเวเชนโต้

ผู้เขียน : อเลซซานโดร บาริกโก

ผู้แปล : งามพรรณ เวชชาชีวะ

ราคา 119.50 บาท